اخبارروانشناسی و مشاوره

چگونگی برنامه‌ریزی برای تأسیس یک دفتر یا مرکز برای ارائه خدمات روانشناختی و مشاوره

فراموش نکنید که تمام موارد ذکر شده در این نوشتار جنبه سخت‌افزاری دارند و بدون علاقمندی شما به جامعه انسانی، آموزش کافی، گذرانیدن دوره‌های عملی لازم و سایر شرایط نمی‌توانند مراجعین را در درازمدت کنار شما نگه دارند.
چگونگی برنامه‌ریزی برای تأسیس یک دفتر یا مرکز برای ارائه خدمات روانشناختی و مشاوره

برای افتتاح یک دفتر یا مرکز ارائه خدمات روانشناختی نخست باید به پرسشهای زیر پاسخ دهید:
۱۱٫  آیا ویژگیهای فردی من برای کار خصوصی مناسب است؟
۲۲٫  آیا صلاحیت ارائه خدمات بالینی در یک مرکز خصوصی را دارم؟
۳۳٫  آیا بهتر است تنها کار کنم یا با همکاران دیگرم یک مرکز خصوصی تأسیس کنیم؟
۴٫  کجای شهر مرکز یا دفترم را تأسیس کنم؟ در میانه پرجمعیت شهر یا کناره های آرام و خلوتتر؟
۵۵٫  چه خدماتی را می توانم و البته علاقمندم در دفتر یا مرکز خود ارائه دهم: خدمات بالینی عمومی، خدمات بالینی در یک زمینه تخصصی معین، برگزاری کارگاههای تخصصی، برگزاری کارگاهها و کلاسهایی برای عموم مردم یا خدمات پژوهشی؟
متخصصی که قصد دارد یک مرکز یا دفتر خصوصی تأسیس کند بایستی به اندازه کافی توانایی مدیریت و ارتباط با مسؤولین پذیرش، همکاران، مراجعین و بازرسان سازمان نظام روانشناسی و مشاوره را داشته باشد.
متخصصی که در خصوص پذیرش مراجعین و تقشسم آنها بین خود و همکارش حساس است یا فکر می کند در تقسیم هرینه ها و درآمدهای مرکز ممکن است دچار مشکل شود بهتر است به تنهایی کار کند. به ویژه آن که تمایز درامد آنها برای ممیزان مالیاتی دشوار خواهد بود و همین امر ممکن است برای شما نگران کننده باشد.
مکان ارائه خدمات بسیار مهم است. در نقاط پر رفت و آمد شهر امکان دیده شدن بیشتر است ولی دسترسی ها دشوارتر و هزینه های اجاره یا خرید دفتر یا مرکز بالاتر است. در نواحی پیرامونی اما می توان مکان مناسبتری تهیه کرد. در حالی که به تبلیغات بیشتری برای معرفی خودتان نیازمندید.
پاسخ به سوالات بالا در آغازیترین وهله کار خصوصی بسیار مهم است. در جریان کار خصوصی شما فاقد مسؤول فنی بوده و بیشتر ممکن است دچار مشکلات قانونی با مراجع شوید یا برای زیر پا گذاشتن ملاحظات اخلاق حرفه ای برانگیخته شوید.

اما برای تأسیس یک دفتر یا مرکز خصوصی بایستی مراحل زیر را طی کنید:
۱-  دست کم دارای مدرک کارشناسی ارشد همخوان با تحصیلات کارشناسی در یکی از رشته های روانشناسی و مشاوره داشته باشید.
۲-  عضو سازمان نظام روانشناسی و مشاوره کشور باشید.
۳-  کارورزی خود را زیر نظر استاد معتبر گذرانیده باشید.
۴۴-  کمیسیون تخصصی مربوطه در سازمان نظام روانشناسی و مشاوره صلاحیت شما برای ارائه خدمات بالینی تأیید شده و پروانه کار توسط این سازمان برای شما صادر شده باشد.
۵-  با مبانی نظری آشنایی کافی داشته و تکنیکها عملی مورد نیاز را به خوبی بدانید.
۶۶-  با مدیریت مرکز و نکات حقوقی مورد نیاز کار یک بالینگر به خوبی آشنا بوده و نسبت به رعایت هشیارانه و جدی اصول اخلاقی حساس باشید.
۷۷-  فارغ از آرمانگراییها بایستی در نظر داشته باشید که مانند هر موسسه خصوصی دیگر هزینه های اداره دفتر/مرکز و درامد شما از این راه تأمین می شود. بنابراین بایستی کمینه های نکات اقتصادی را رعایت کنید. مثلا هیچ روزی نباید دفتر یا مرکز بی جهت تعطیل باشد. اگر بیش از ۳ یا ۴ روز در هفته نمی توانید کار کنید با یک همکار دیگر اشغال اتاق در روزها را تقسیم کنید.
۸۸-  سال اول قاعدتا زیان دهی دارد. سال دوم معمولا بدون درامد و البته زیان خواهد بود و به تدریج به سوددهی خواهد رسید.
۹۹-  تبلیغات مناسب و البته در چارچوب اخلاق حرفه ای لازم است. امری که پر هزینه و زمانبر است و مسؤؤلیت آن نیز با خود شماست.
۱۰۰-  ممکن است برای اعتبار بخشیدن به مرکز و جلب نظر مراجعین از یک همکار قدیمی و کارآشنا بخواهید دست کم هفته ای یک روز در مرکز شما خدمات ارائه دهد.

سودمندی های کار خصوصی
– شما کارفرمای خودتان هستید، توانایی انتخاب مراجع یا پذیرش مراجعین با مشکلات مشخصی که شما علاقمندید روی آنها کار کنید، فرایند اداره دفتر یا مرکز را شما تعیین می کنید، بر حسب درآمد مراجعین می توانید روش های پرداخت را متنوع تر کنید تا مراجعین بیشتری داشته باشید. روشهایی چون تقسیط یا تخفیف برای دوره های بیش از ۵ جلسه و مانند آن، درآمد بالاتر

ناخوشایندیهای کار خصوصی

–  کسی به کمک شما نمی‌آید، مسؤولیت کارتان را باید کاملا خودتان بپذیرید، از همکارانتان کاملا جدا و دور خواهید شد، هر بیماری، سفر یا استراحتی از درآمدتان خواهد کاست (امری که معمولا برایتان ناخوشایند است و به شدت شما را در کار غرق می‌سازد)، فقط مراجعین خاصی به شما مراجعه می کنند و در درازمدت دامنه تواناییهای شما کاهش می‌یابد، زحمت تشکیل پرونده و حفاظت از آنها به عهده شماست، شما در برابر رفتارهای کارکنانتان مانند مسؤول پذیرش پاسخگو هستید و هر رفتار ناشایست آنها مراجعین شما را کم می‌کند، در معرض زیان‌دهی هستید، روزمرگی و جدا شدن از مسیر رو به گسترش علم، مسؤولیت قانونی در برابر خطاهای حرفه‌ای به دلیل نداشتن مسؤول فنی

چند توصیه حرفه ای
۱٫  دفتر یا مرکزتان را در مکانی از شهر تأسیس کنید که دسترسی به آن آسان باشد، مردم آن منطقه نگرش مثبت نسبت به دریافت خدمات بالینی داشته باشند، درآمد کافی برای پرداخت هزینه های آن داشته باشند.
۲۲٫  دفتر و یا مرکز شما بهتر است کمترین تعداد پله را داشته و دارای نور مناسب و طراحی داخلی اگر چه ارزان اما زیبا باشد. مانند استفاده از گلدان های طبیعی، صندلی های نو، کتاب و مجله برای مطالعه، دمای مناسب
۳۳٫  از تهیه دفتر مشترک با پزشکان که عمدتاً تعداد مراجعان زیادی در اتاق انتظار دارند و چه بسا بیماران به دلیل رنج ناشی از درد یا آلودگی عفونی مراجعین شما را بیازارند خودداری کنید.
۴. طرحهای پرداختی خود را متنوع کنید. مثلا اگر تعرفه به ازای هر جلسه N تومان می باشد، برای مراجعینی که ۵ جلسه را یکجا پرداخت می کنند ۱۰ درصد، مراجعینی که ۱۰ جلسه را یکجا پرداخت می کنند، ۲۰ درصد و برای جلسات بیشتر تا ۲۵ درصد تخفیف قائل شوید. یا برای مراجعین امکان تقسیط هزینه ها را فراهم کنید.
۵٫  دستگاه کارت‌خوان برای آسودگی مراجعین فراهم کنید.
۶٫  در اتاق انتظار آب سرد یا گرم و لیوان یکبار مصرف برای مراجعین فراهم باشد.
۷۷٫  پخش تلویزیون یا موسیقی مناسب می تواند امکان انتشار صدا به بیرون از اتاق کار و شنیده شدن توسط مراجعین در حال انتظار را به حداقل برساند.
۸۸٫  ساعات کار و تمام شرایطتان را در محل پذیرش نصب کنید. مراجعین باید نخست بدانند که شما کیستید و چه تخصصی دارید؟ چه زمانهایی خدمات ارائه می‌دهید؟
حضور به موقع در دفتر یا مرکز چقدر مهم است؟
آیا حضور رأس ساعت به معنی حضور در اتاق شماست یا در اتاق انتطار؟ اگر وضعیت اورژانسی پیش آمد مراجع چه باید بکند؟برای شکایت از شما یا کارکنانتان به کجا باید مراجعه کند؟
۹۹٫  اگر دفتر کارتان یک نفره است باید علاوه بر اتاق شما که شامل میز اداری و چند مبل است، یک اتاق انتظار، بخش پذیرش و بایگانی، آبدارخانه، سرویس بهداشتی و اتاق روان‌آزمونگری باشد.  اگر زمینه کاری شما بازی درمانگری یا گروه درمانگری است برای بازی درمانگری یا گروه درمانگری نیز باید اتاق جداگانه ای داشته باشید. اگر مرکز تأسیس می کنید بخش بایگانی بایستی جداگانه و اتاقهای دیگری هم برای جلسات گروهی و درمانگران دیگر باشد.
۱۰٫  تابلوی دفتر/مرکز، مهر، سربرگ و کارتهای ویزیت خود را مطابق دستورالعملهای سازمان نظام فراهم کنید.
۱۱۱٫  فراموش نکنید که تمام موارد ذکر شده در این نوشتار جنبه سخت‌افزاری دارند و بدون علاقمندی شما به جامعه انسانی، آموزش کافی، گذرانیدن دوره‌های عملی لازم و سایر شرایط نمی‌توانند مراجعین را در درازمدت کنار شما نگه دارند.

برچسب‌ها

احسان اخوان سلماسی

کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین بخوانید

Close
Close