روانشناسی و مشاوره

به فرزندتان اجازه دهید این اشتباهات را مرتکب شود

اشتباهاتی که باید اجازه دهید فرزند نوجوان شما مرتکب شود!

گاهی پدر و مادرهای دلسوز و عاقل، در تلاش برای آماده کردن فرزندان خود جهت رویارویی با دنیای واقعی، اصرار دارند که آنها همیشه نمرات و امتیازات عالی را کسب کنند، در زندگی اجتماعی فعال باشند و بهترین ایمنی‌ها را برای آنها فراهم می‌کنند.

متاسفانه اگر به فرزندان آزادی کافی ندهیم که مرتکب اشتباه شوند، تلاش ما به عنوان پدر و مادر هدر رفته و موفقیت‌هایی را که ایده‌آل ماست، از فرزندان‌مان دور خواهیم کرد.

هرچند مهم است که حمایت کافی از فرزندان‌مان داشته باشیم و راهنمایی‌شان کنیم، اما به همان اندازه نیز مهم است که به آنها فرصت تجربه‌ شکست و اشتباه را بدهیم.

به گزارش روانشناسی ایران براساس نظر دکتر «کیل» بسیاری از والدین وقتی کودک شان کاری انجام می دهد فوری و وسط کار اشتباه او را تصحیح می کنند؛ اما نمی دانند که پی آمد طبیعی اشتباه فرزندشان نود درصد آموزش را در بردارد.

او بیان می کند انگیزه ی زیادی در کودکان برای خجالت زده شدن وجود دارد که نیازی نیست شما آن را تشدید کنید.

اگر به یک کودک اجازه دهید روند عواطفش را طی کند، نیازی ندارید به این که چیزی بگویید یا کاری انجام دهید. با سرعت و ناگهانی، اشتباه ها را تصحیح کردن هم می تواند تأثیر عکس بگذارد. یک آدم غول پیکر را تصور کنید که با چشمانی پر از خشم و عصبانیت از بالا به شما نگاه می کند.

اگر فرزندتان به طرزی منفی عصبانی می شود، شما درست مکانیزم جنگی او را برانگیخته اید. آماده اند تا پای خود را در یک کفش کنند. علاوه بر این، تحقیق ها نشان داده است واکنش منفی در اکثر موارد برای کودکان زیر دوازده سال بی نتیجه بوده است.

یک تحقیق صورت گرفته روی کودکان هشت و نه سال توسط دکتر روان شناس، اولین کرون نشان می دهد که آن قسمت از مغز کودکان که مسئول کنترل ادراکی آن هاست به بازخوردهای مثبت، شدیداً و به بازخوردهای منفی، خیلی کم عکس العمل نشان می دهد؛ اما این روند از دوازده سالگی وقتی که آن ها به همان اندازه شروع می کنند به بازخوردهای منفی هم توجه کنند تغییر پیدا می کند.

در حقیقت تنها به هنگام انجام دو اشتباه نیاز به دخالت شما ضروری است. اول این که اگر امنیت فیزیکی کودک تان در خطر باشد و دوم این که اگر نتیجه ی اشتباه یا رفتار نادرست کودک تان برای مدت زیادی آشکار نشود. برای مثال اگر شنیدید که دخترتان در حال دروغ گفتن به یک کودک دیگر است، نتیجه ی این دروغ تا هفته ی بعد روشن نمی شود.

دکتر «کیل» می گوید: «اگر دیدید فرزندتان در حال انجام کار نگران کننده ای است که نمی تواند پی آمد فوری آن را ببیند، پس یک پی ‎ آمد برای آن بسازید. می توانید دروغ کوچک او را با یک سؤال ظاهراً ساده لوحانه برملا کنید تا بدون خجالت زده کردن فرزندتان نشان دهید که متوجه دروغش شده اید.»

به گزارش روانشناسی ایران به جای پیشگیری از اشتباهات، به نوجوان‌مان کمک کنیم تا از لغزش‌هایش درس بگیرد.

 

به فرزندتان اجازه دهید این اشتباهات را مرتکب شود
به فرزندتان اجازه دهید این اشتباهات را مرتکب شود | بگذارید چند دوست مشکوک و غیرقابل اعتماد داشته باشد

 

در ادامه اشتباهاتی را برای‌تان می‌گوییم که باید اجازه دهید فرزند نوجوان شما مرتکب شود:

۱. بگذارید چند دوست مشکوک و غیرقابل اعتماد داشته باشد!

تا حدودی باید به فرزند نوجوان‌تان اجازه دهید دوستانش را خودش انتخاب کند، حتی اگر چند دوست غیر قابل اطمینان در حلقه‌ی اطرافیانش باشند. اگر نوجوان‌تان را از وقت گذراندن با یک سری از افراد منع کنید این احتمال وجود دارد که تمایل او به بودن با همین افراد بیشتر شود.

اگر فرزندتان چند دوست مشکوک دارد، نگرانی‌های خود را بابت این موضوع با او در میان بگذارید و رفتارها و فعالیت‌هایش را کنترل کنید. به جای اینکه ارتباط با این افراد را کاملا رد کنید، به او اجازه دهید تعاملات اجتماعی محدود با شرایط خاص و شفاف با این تیپ افراد داشته باشد؛ شرایط را بدون ابهام و به روشنی وضع کنید.

با این کار به فرزند نوجوان خود فرصت می‌دهید چیزهایی را که شما نگرانش هستید با چشم‌های خود ببیند، شاید خودش تصمیم بگیرد به این رابطه پایان بدهد، به تشخیص و اراده‌ شخص خودش، نه به اجبار شما!

۲. بگذارید گاهی از قبول مسئولیت سرباز بزند

گاهی والدین از فرزند خود توقع دارند همه را راضی نگه دارند و همه را تحت تاثیر رفتارهای عالی و بی‌نقص خود قرار دهند، تا حدی که اجازه‌ هیچ خطایی به او نمی‌دهند. یک پدر ممکن است با تحکم از فرزندش بخواهد هر شب تمام تکالیف خود را انجام دهد تا هرگز نمره‌ بد یا امتیاز منفی نگیرد. یک مادر ممکن است ساک ورزشی فرزندش را بارها چک کند تا مطمئن شود که او هرگز چیزی را فراموش نکرده است.

مدیریت و کنترل کردن ریز به ریز فعالیت‌های روزمره‌ فرزندتان که مبادا اشتباهی بکند، مسئولیت پذیری را به او یاد نمی‌دهد. بلکه باعث می‌شود همیشه وابسته‌ هشدارها و یادآوری‌های مکرر شما بماند و مدام انتظار حمایت کردن از شما داشته باشد.
اجازه دهید نوجوان‌تان گاهی مسئولیت‌هایش را فراموش کند، اشتباهی انجام دهد و پیامدهای رفتارهایش را تجربه کند.

۳. بگذارید ابراز وجود کند، حتی اگر به شیوه‌ای که شما نمی پسندید

خودمختاری و خودسری و استقلال طلبی، بخشی از رشد طبیعی انسان است و گاهی ممکن است فرزندتان دوست داشته باشد به شیوه‌ای که ایده‌آل نیست ابراز وجود کند. اجازه دهید کارش را بکند، حتی اگر اصرار دارد موهایش را سبز کند یا لباس‌هایی بپوشد که اصلا با هم جور نیستند!

البته مراقب مرزها باشید؛ باید تعادل نسبی وجود داشته باشد تا فرصت ابراز وجود فرزندتان تبدیل به یک رفتار تهاجمی یا آسیب رسان نشود. وقتی که بزرگ‌تر شد، حتما نگاهی به گذشته خواهد کرد تا برخی از رفتارهای آن دوران خود را ببیند و احتمالا به خیلی از آنها خواهد خندید یا بابت‌شان شرمنده خواهد شد، اما اگر در این دوران حساس به او اجازه‌ی ابراز وجود طبق میل خودش را ندهید احتمال اینکه از راههای دیگری، طغیان کند بیشتر خواهد شد.

به فرزندتان اجازه دهید این اشتباهات را مرتکب شود
به فرزندتان اجازه دهید این اشتباهات را مرتکب شود | بگذارید گاهی شکست بخورد

۴. بگذارید گاهی شکست بخورد

گاهی والدین نمی‌توانند شکست فرزندشان را تحمل کنند و تمام سعی خود را می‌کنند تا از شکست و ناکامی او جلوگیری کنند. بنابراین تمام توجه‌شان را معطوف هدایت نوجوان‌شان طی مسیری که دارد می‌کنند تا حتما موفق شود. اما جلوگیری از شکست، خیانت در حق فرزندتان است، چون اجازه نمی‌دهید یاد بگیرد چطور از پس ناامیدی و ناکامی بربیاید و خودش را نبازد.

اگر کودک ۵ ساله‌تان اصرار دارد برای اولین بار بسکتبال بازی کند، بگذارید این کار را بکند. یا اگر دخترتان دوست دارد وارد گروه کُر بشود در حالیکه حتی آوازخواندن ساده را هم بلد نیست، مانعش نشوید. اگر فرزندتان در هدفش موفق نشد، حالا وقت آن است که حضورتان را پررنگ کنید و به او یاد بدهید چگونه از این فرصت، چیزهای جدید یاد بگیرد تا بر موانع و ناامیدی‌اش غلبه کند.

۵. بگذارید احساسات منفی را تجربه کند و در شرایط ناراحت کننده قرار بگیرد

بهتر است در برابر وسوسه‌ همیشه حامی بودن مقاومت کنید و بگذارید فرزندتان تجربه‌ی ناخوشایند را هم از سر بگذراند. یک نوجوان باید یاد بگیرید با هیجانات منفی‌اش مانند اضطراب، خشم، اندوه و تنهایی چطور کنار بیاید. تجربه کردن این احساسات و فراگرفتن شیوه‌ی مدیریت آنها، به فرزندتان اعتماد بنفس داده و توانایی‌اش را برای رویارویی با نارحتی‌های اجتناب ناپذیر زندگی تقویت می‌کند.

حتی خیلی خوب است که اجازه دهید فرزندتان گاهی در شرایط جسمی ناخوشایند قرار بگیرد. اگر دوست دارد در سرمای هوای بیرون، شلوارک بپوشد، بگذارید این کار را بکند. یا اگر فراموش کرده ناهارش را با خود ببرد، بگذارید گرسنه بماند. پیامدهایی که تجربه می‌کند، درس‌هایی ارزشمند، ضروری و به یادماندنی هستند.

 گردآوری: روانشناسی ایران

 

برچسب‌ها

احسان اخوان سلماسی

کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، کارشناس ارشد اداره خدمات روانشناختی دانشگاه رضوی

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین بخوانید

Close
Close